header image
START arrow Subkwarkowy Model w pigułce
Subkwarkowy Model w pigułce Print E-mail
Mar 22, 2009 at 06:57 PM
    Image
  1. Istnieją tylko dwa typy elementarnych sub-cząstek: subkwark x i (anty)subkwark y; każdy z nich może występować w 4 stanach spinowo-rotacyjnych;
    Symetria stanów subkwarków
    Symetria stanów subkwarków
    subkwarki występują zawsze w parach; są to naprzeciwległe wewnętrzne lub zewnętrzne pętelki ze skręconej rotującej wstęgi energetycznej; ich budowa odpowiada rodzinie węzłów trywialnych w teorii węzłów (topologia).
    Przykład wewnętrznej pętelki tworzącej jeden ze stanów subkwarka x
    Przykład wewnętrznej pętelki tworzącej jeden ze stanów subkwarka x
  2. Wszystkie cząstki (leptony, mezony, hadrony, nuklidy i bozony oddziaływań) są zbudowane z takich subkwarkowych par; nie ma sztywnego założenia co do ilości sub-cząstek budujących daną cząstkę (od 2 subkwarków w parze do tysięcy takich par powiązanych ze sobą i tworzących struktury podobne do kryształów).
  3. Model wyróżnia niesamodzielne elektrony i pozytony "wirtualne" (pojedyncze subkwarkowe pary) od cząstek rzeczywistych samodzielnych (niesionych z kwantami γg); posiadają one ładunki leptonowe 1 e lecz ich masy są znacząco małe (0.036 [MeV]).
  4. Pojawia się elementarna cząstka oznaczana literą "g" i posiadająca spin 3/2 h; obok neutrin elektronowych jest jedną z najważniejszych elementarnych cząstek występujących we Wszechświecie; nie tylko odpowiada swymi parametrami hipotetycznemu grawitinu, ale związana ze swoją anty-g  (dając kwant γg)  biorą czynny udział we wszystkich wiązaniach gluonowych; są "umasawiaczami" wielu cząstek od elektronu rzeczywistego począwszy.
  5. Z Modelu Subkwarkowego wynika, że istnieją cząstki o spinie 2 h  - grawitony G.
  6. W pewnym sensie odpowiednikami kwarków z MS (kwarki d ) są bikwarki bx i by w Modelu Subkwarkowym; bikwarki mają ładunki 1/3 e; nie mogą występować samodzielnie (nie da się skręcić energetycznej wstęgi bez jej rozerwania aby uzyskać parę subkwarkową kreującą bikwark; nic jednak nie stoi na przeszkodzie, aby powstawały pary związanych bikwarków z przeciwnymi skrętnościami dając wypadkowo skrętność &=0).
  7. Porównanie Modelu Subkwarkowego z Modelem Standardowym pokazuje m.in.: że kwarki z MS mają subkwarkową strukturę; występują różne warianty ich budowy polegające na istnieniu frakcji L (wolno rozpadającej się) i S (szybko rozpadającej się) kwarków s i b, a także ich możliwe niesymetryczne rozpady tłumaczące łamanie symetrii CP; liczby kwantowe zapachu począwszy od dziwności S masywniejszych kwarków wskazują na ich typ budowy krystalicznej:
    Bikwarkowy fulleren f20
    Bikwarkowy fulleren f20
      S - słup heksagonalny, C - sześcian piramidalny, B - fulleren 60+..., T - fulleren 2160+...., dwa najlżejsze kwarki są strukturami prostszymi jako bryły z kilkoma ścianami o kształcie trójkątów i kwadratów (lub przypominają figury płaskie); budowa krystaliczna kwarków danego typu jest podstawą zachowania liczby kwantowej zapachu, a rozpad kwarka na inny kwark prowadzący do złamania zasady zachowania liczby kwantowej zapachu, to rozpad struktury krystalicznej na strukturę prostszą w swej budowie z emisją nadmiarowych cząstek w postaci: kwantów , neutrin, leptonów i lekkich mezonów.
  8. Opracowany mechanizm wyliczania mas cząstek pozwala wyliczać ich masy w szerokim zakresie, czyli począwszy od fotonów (neutrin, cząstek g, kwantów wirtualnych) poprzez leptony, mezony, bariony, aż do nuklidów (wodoru i helu); masę każdego wiązania w cząstce można wyliczyć z uniwersalnego wzoru, a masa całej cząstki to suma poszczególnych mas jej wewnętrznych wiązań.
  9. Mechanizm generowania mas jest ściśle związany z asymetrią wiązań pomiędzy subkwarkami w parach i pomiędzy tymi parami; wyróżnia się masy z oddziaływań silnych i silnych-leptonowych i resztkowe masy wynikające z oddziaływania słabego; oba typy mas oblicza się z tego samego uniwersalnego wzoru modyfikując jedynie dwa jego współczynniki (różne dla oddziaływań silnych i słabych) i znaki w funkcjach ładunkowych i spinowo-rotacyjnych; dwa współczynniki Aps i Cps dla oddziaływań silnych i silno-leptonowych są wyznaczone na podstawie najdokładniej znanych mas: elektronu i protonu (te cząstki użyte są jako wzorce); współczynniki Wps i Dps dla oddziaływania słabego są oszacowane bardzo grubo ze względu na brak wzorcowej masy do ich wyznaczenia; ich wartość została dobrana na podstawie stosunku stałej sprzężenia słabego do silnego; przykładowe wyliczenie mas niektórych cząstek elementarnych: foton γ = 0 [eV],  kwant γo = 0.16 [eV];  kwant-gluon γg = 0.04 [eV]; cząstka g = 0 [eV], neutrino el. ve = 0 [eV],  neutrino mionowe vu = 0.25 [eV],   neutrino taonowe vt = 1.1 [MeV] (wersja'' 2.8 [MeV]), grawiton G = 0.2 [eV].
  10.  Model dopuszcza istnienie czwartej generacji leptonów; neutrino v? miałoby masę 91 [MeV].
  11.  Ponieważ: neutrina (oprócz elektronowego), kwanty wirtualne γo, γg, grawitony posiadają masę - mogą one być poszukiwaną ciemną materią; duża liczba nieposkręcanych wirujących energetycznych wstęg (bez pętelek - subkwarków) z elementarnym momentem pędu 1/2 h może być utożsamiana z ciemną energią. W przypadku okolicznych wysokoenergetycznych zderzeń różnych cząstek mogą one przejąć część wytworzonej energii i pędu i skręcając się tworzyć dodatkowe komplementarne elementarne cząstki.  
  12.  Znaczna różnica w energii wiązania pomiędzy wirt. elektronem a neutrinem el. w zależności od tego czy wiązanie jest symetryczne (0.22 [MeV]), czy asymetryczne (1.09 [MeV]) (wzajemne ustawienie rotacji R obu cząstek) tłumaczy występowanie asymetrii w oddziaływaniach słabych i przyczynę łamania symetrii parzystości.
  13.  Szczegółowa analiza budowy masywniejszych cząstek (masa, rozpady, czas życia) pozwala na wypracowanie przestrzennych ich modeli, np.: kaony naładowane - 2 warianty: w postaci sześcianu i  w kształcie słupa heksagonalnego, kaony neutralne podobnie jak naładowane dodatkowo z rozróżnieniem frakcji szybko i wolno rozpadających się (decyduje ilość szybko rozpadających się wiązań asymetrycznych par bikwarkowych), taon - sześcian piramidalny, mezony B - struktury fullerenowe jako dwudziesto-ściany foremne z 30 wiązaniami, otoczone dwudziesto-ścianami ściętymi, czyli 32-ścianami z 90 wiązaniami (odpowiadają one budowie fullerenu C60). Łączna ilość silnych wiązań wynosi 120, co w podzieleniu na bikwarkowe wiązania asymetryczne i symetryczne daje: 64Ba + 56Bs = 5 274 [MeV],
    Fuzja deuteronu
    Fuzja deuteronu
    nuklidy - złożenia z podwójnych piramid trygonalnych - oprócz protonu i neutronu (12Ba + 9Bs) zostały opracowane modele deuteru, trytu, 3helu i 4helu - ich masy są wyznaczone z dokładnością do 0.002%  (4He z  0.00002 %).    
  14.  Właściwości geometryczne modeli nuklidów i wyliczone długości wiązań zwłaszcza e-v i e~e uwięzionych wewnątrz tych nuklidów pozwalają wytłumaczyć nietrwałość neutronu i trytu.
  15.  Model Subkwarkowy w pewnym sensie unifikuje ze sobą krótko-zasięgowe oddziaływania silne i słabe (ten sam mechanizm wiązań i kreowania mas w obu oddziaływaniach); jeżeli model jest zgodny z rzeczywistością, to dokładnie określa mechanizmy generowania się źródeł oddziaływań daleko-zasięgowych (ładunek i masa), czyli pola elektromagnetycznego i grawitacyjnego. Może to znacząco pomóc w opracowaniu teorii kwantowej grawitacji i unifikacji wszystkich oddziaływań.  

Zapraszam do poznania Modelu Subkwarkowego                               Leszek Ampel

...

Last Updated ( May 24, 2013 at 07:45 AM )